مهدى مهريزى و على صدرايى خويى
318
ميراث حديث شيعه
عَلى مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بالَهُمْ » « 1 » مؤكَّد ومؤيَّد « 2 » است . پس بلاشبهه ، بجز اين طريق « 3 » مسلوك داشتن ويا ديگرى را وسيله انگاشتن ، تخم وبال « 4 » در أراضي مآل خود كاشتن وخاك در ديدهء بخت خود ، انباشتن است . نظم گمان مبر كه بجز پيروى حضرت أو * به منزلي برسى يا رهى برى به مراد كه ختم گشت بر أو كار جلمهء دينها * نظام يافت از أو هم معاش خلق ومعاد اى سعادتمند ! چون از مضمون ميمون حديث « 5 » حضرت رسالت پناهى عليه السلام « 6 » وكلام واجب الاكرام الهى عز وجل « 7 » واضح گشت كه فوز به جميع سعادات وجملهء كمالات ، در ايمان كامل مندرج وآن در متابعت آن حضرت ، مندمج است وشك نيست كه هرچند قواعد اتّباع ، محكمتر وبناى انقياد وأطاعت ، بر اصلتر ، روابط نيل أسباب مرادات اخروى وسلطنت مملكت معنوي ، ميسّر و « 8 » مهيّاتر « 9 » وصاحب آن ، به دولت قرب حضرت احديّت وعنايت بىنهايت جناب صمديّت ، نزديكتر وهرچند آن قواعد وبنا سستتر ، وسايط نيل ، كمتر وصاحب ، دورتر . پس به يقين ، گوى اين سعادت ، صادقانى ربودهاند كه به مقتضاى « وَجاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ » « 10 » نفس امّاره را در ميدان غيرت ، پايمان رياضت ساختهاند وسر هوا را بر دار أدب كرده ، عساكر شهوات را به صولت جند محبّت ، شكسته ، چشم شيطان هوس را به تير توحيد ، دوخته ، خس وخاشاك اغراض را بر باد اعراض داده ، آيينهء دل را به صيقل صدق زدوده ، روضهء روح را به روايح رياحين أرادت وفوايح عبير متابعت ، مروّح گردانيده ودماغ جان را به عطر أطاعت ، معطّر كرده وديدهء جنان را به
--> ( 1 ) . سورهء محمّد ، آيهء 2 . ( 2 ) . ف : مؤيد وموكّد . ( 3 ) . م : + / ديگر . ( 4 ) . ف : + / را . ( 5 ) . ف : - حديث . ( 6 ) . ف : - عليه السلام . ( 7 ) . ف : - عزّ وجلّ . ( 8 ) . ف : - ميسّر و . ( 9 ) . ف : بر اصلتر . ( 10 ) . سورهء حج ، آيهء 78 .